published work

Friday, 4:18 pm,
sabi ni yhuge, may papagawa daw na ads si bj. napakamot ako ng ulo(na naman?!)may kahalo na ring kaba..(am i gonna sleep here again?!) pag sinabing may papagawa na ads, meaning malabo akong maka uwi ng maaga

sa lahat ng gawain ng GA dito sa barkong ito, ang paggawa ng ads ang pinaka nakaka praning.
magbayad ka ba naman ng ilang libo sa kapiranggot ng pwesto sa broodsheet, kailangan ngang maging perfect ang outcome. pero dahil feeling college students ang bj, mahilig shang mag cram....cramming!

bakit naman kase laging last minute mag announce at mag email ng content ang magaling naming kapitan e, at may gana pa sha nga itanong ito:

"bakit lagi tayong gahol sa oras pag mag papa Ad tayo?" sabay tawa
ayus! nag iisip kaba boss? hindi kasi ikaw ang mag le-layout, tapos mahilig ka pang mag revise!
kakainis.... tapos pag alis nia(tinawagan kase ng gf)..

"archie, you take care of this" well, sa pagitan nia at ni archie? i'll go for archie. mas nag kakaintindihan kami nito.... so sabi nia..ni archie "try mong GUMAWA NG BAGONG DESIGN" then i felt my world did trumbling down...huhuhu!

pag katapos nila akong tarantahin dahil sa di madead-dead na deadline...na meet ko din.

kinabukasan, feeling kong mag awol. korek! regular na tinuringan, mas gusto pang umabsent kaysa mag file ng form.

ayoko talagang pumasok dahil
1. sabado, pahinga namin to dapat pero meron kaming pasok kahit half day na lang
2. natatamad ako
3.may chismis na gagawa na naman ng ads para naman sa pa seminar namin na ilalabas naman sa lunes... which is ngayon.
4.meaning ang halfday na by default ay panandalian munang ma co-customize
pero i have to think it in a positive way...mapalad akong may pinapasukang kumpanya.

naboljak pako ...tanongin ba naman ako kung when he gives order daw e does it look funny and don't i take it seriously?! ano? e nanginginig nga ang laman ko sa twing papasok sha sa cubicle namin tapos mag paparatang pang i dont take seriously his demands? (tama ba english ko?)

ang deadline ng alas tres (which is 5:00 in reality) ay sobra kong naconsume at nabitin dahil alas dos na nia naipadala ang email niang before lunch ko pa binanggit sa kanya...shet!

kumain sha sa labas samantalang minumura na ako ng sikmura ko!
natapos ko ng almost 4pm:

pero bakit parang sinasabi nia na hindi ko kaya ang gumawa ng ad dahil hindi daw lumabas ng araw na inaasahan nia? e ano yung dyaryong iniscan ko?

naman!. triny kong mag apply sa iba may interview pa nga....
pero bakit ako nalulungkot?...

wednesday dinner

while i'm waiting for jody m to finish her phonecall with her jowaerz (they say babye to each other 5 times!), then came miss nichee, and all of a sudden, my plan of getting at home by 7:30 to watch maria flordeluna has changed to eating dinner somewhere in ayala or makati ave. ok lang naman sana kung hindi ako tagasubaybay ni marieflor, ngayong pang patapos na?

hahaha! we had alot of fun...oo kaming tatlo lang, apat kami dati e kaya lang lumayas na yun isa.
we talked about our superior bosses, [jody, me and nichee nga pala are officemates (from HR, graphics, and admin respectively, the other part of our team is alma, from accounting)],
future plans "o ano kelan ka mag reresign?" (hay wala kaming balak tumanda sa barko namin!,)
sex, sexlife ng isa sa amin at ang sexlife ng mga walang sexlife. when we get to the kainan, may kasabay kaming group pero sa ibang table nga lang ... hanggang sa nag iba iba na ang naging kasabay naming kumain.....ganun katagal kaming kumain slash daldalan slash halkhakan.
ang saya!

in this kind of season, having no camera in hand is such a loooooozer!

baket naman hindi?
papunta sa kakainan namin> rewind...

never in my entire life had i rode an airconditioned jeepney. yes bagets! de aircong jeep!
o yes, yes, yes, (rolled eyes) hind na namang bago ang airconditioned na jeep e... panis na nga ang balitang ito pero hindi ko naman akalaing uso pa pala ang ganitong jeep. ang kyut nga e, malamig pa sha sa bus or cab, very clean( o bago pa lang sha?) at may pag ka homey ang feeling, hind rin sha crowdy, hindi ko nga lang alam kung allowed ang standing ovation once na mapuno.... at super comfortable sha.

at ang nakakainis?, wala akong pruweba. wala na nga akong digicam, wala rin akong cameraphone! pity me right?, yeah right...good morning...

one step down, a lot more to go!

makalipas ang isang linggong pag hihintay!
yaheee!
i've got my passport!!!


dyaraaaaannn!!!

pero dapat nung isang araw pa ito eh...naudlot lang dahil sa authorization letter na yan.
naka isang hakbang na ako tungo sa tagumpay!

yun lang,
himalang wala akong masabi

speaking of his exellency...

Happy independence day! philippines!

hindi ko na maalala kung kailang lumipad ng US ang kapitan ng barkong kinabibilangan ko. may pakiramdam kase na lulubog na daw ang barko kayat kailangan ng mag hanap ng sagwan at salbabida para tuluyan kang hindi mapasama sa pag lubog nito.

maingay ang opisinang ito nuong mga unang bwan ko rito...ngayon, makalipas ang sampung bwan...minsan mabibingi ka rin sa katahimikan...... ok lang yun para kung sakali mang ako naman ang mag nais na umalis na, hindi na ganoong kasakit dahil kaunti na lang naman ang mga kaibigang maiiwan....nauna na ang iba e.....

sa tuwing mababalitaan na mangingibang bayan ang kapitan ng barko, walang kasing ligaya ang dulot nito sa amin. bakit? naranasan ko ng abutin ng madaling araw sa paggawa ng patalastas na ibabahagi sa nangungunang pahayagan sa pilipinas at hindi ako pabor duon. (me OT pay naman e) kahit na! kakatakot kayang maiwan sa opisina ng mag isa ano?! bakit ako inabot ng madaling araw? dahil hapon na sha nag pagawa at kakailangan na agad ng pahayagan kinabukasan bago magtanghalian, (o hindi ba naman kawindang windang!) alam nia sa sarili nia na hindi agad sia umaayon sa mga bagay bagay na may katumbas na malaking halaga tapos ako itong tuturetehin nia! magaling anu po!?

at kanina nga....habang pinag uusapan namin sha.......ang lakas talaga ng pakiramdam ko
"alam mo jody...pinangangambahan ko ang pagbabalik ni bj"
"bakit naman?"
"ewan ko".....at whoala!....he's back! and eugene is nowhere in sight!
katakut ito!

hay ayokong ma stress with the capital S!
hindi naman po ako sa hindi sanay sa pressure...nakakadikdik lang na kalooban ang pang boboljak ng kapitan namin...
bakit ko nasabi? alam ko, dahil minsan ko nang naranasan...
aray!

eugene: noun> person> webmaster, sha lang sa non-executive ang nakakahalubilo nyan: meaning: pag wala sha sa opis...sakin babagsak ang pansin ni bj..which is...the most nakakapangilabot
independence day ngayon....saka pa dumating si bj, meaning watch your back na, goodluck!

don't fix it with the fixers!

FIXERS!...tanga lang daw ang mabibiktima nito

kahapon kase, napagkaisahan namin ng mga college friendster ko na mag aaply na kami for passport..first time ko rin lang makakapunta ng DFA, Yung DFA sa roxas blvd, wala yun! front lang talaga dahil ang tunay na kaguluhan ay nasa tagiliran.... enyiwayz...

sa dinami dami ng tao sa labas ng gate....hindi mo alam kung saan ka mag uumpisa. merong mga lalaking naka pormang pang PSG na naka id na wala namang picture pero kung makaasta e para kang aarestuhin...

diretso lang ang lakad (kailangan sa mga ganitong lakaran..suplada ka)
"mam, applicant for passport?" "mam?....kelangan nio ng form." akala mo kung sinong magaling. dahil suplada ka nga...hindi mo sha papansin dahil nga dapat alerto ka sa mga nagkalat na fixers.
saka ka makakarinig ng "mam mawalang galang lang po! mam! excuse me lang!" nakasunod sila sayo, at wag na wag kang magkakamaling lingunin sha at tiyak na lalapit kang tyak sa mga nagmamagaling.

pero ewan ba... napunta rin kami sa isang nagmamaglaing (isang lalaking parang bata ni congressman ang dating)..pinapunta kami sa isang studio..meron dong mga naka fuchsiang uniform, may id at siyang mag dedesisyon kung ang dala dala mong passport size picture ay papasa o hindi....yung dala kong picture.. aba! mali daw! saka nila ako pinilit mag pa picture dun sa studio nila! ayus!

pero dahil tigas mukha ako, pinakita kong hindi ako magpapaicture (kahit sa luob luob ko e medyo nabuhusan ako ng malamig na tubig... sayang naman ang leave ko no kung mapupurnada pa dahil lang sa mali daw na picture)

"sige na nga idikit na nga ito!" sabi ng isang ale sa picture ko na reject.
"kelangan nio ipa xerox yung id nio"
"four pesos mam baliktaran kase"- kung hindi ba naman lokohan na...2 pesos para sa maduming resulta ng photo copy!
binigay ko yung TIN id ko, at humungi pa ng isa, inabot ko naman yung company id ko...bale sa isang bong paper, may apat na "xinerox" pero 4 pesos parin... ayus! dapat 8 pesos na yun e...

eto na...

pag katapos namin mag dikit na pic, mag thumb mark, at mag pa photo copy, saka kami lumabas. akala ko ok na, hindi ka naman malulugi sa 4 pesos ano? bigla ba namang may lumapit sa amin... isa nanamang lalaki na hindi mo pag dududahan ang itsura, may katandaan , mukhang purita (senxa na po) pero hindi naman gusgusin at may dalang papel papel..

"mam..kase matagal dyan sa loob e. gusto nio sabay kayo sakin, medyo hinihintay ko lang yung misis ko nasa mcdo lang..."
"hindi na ho manong" ani classmate, samanatalang hindi ko pinapansin ang matanda
"kase kung dyan kayo sa luob, aabutin ng 21 days ang pag rerelease ng passport nio mam"
"san hu ba dapat?"
"dun lang po (sabay turo) a building na green... i o-overtime na lang natin para hindi na kayo babalik dito." kulit talaga, sinasabayan kami sa pag lalakad patunong...green na bldg?
"sige manong..." medyo bumilis ang lakad namin.. ang bldg na green ay isang kalye ang layo sa mismong dfa.
"anog gagawin natin? niloloko ata tayo nun e ang layo ng nito sa dfa!" nakatapat kami sa mcdo. nilabas ko ang cp ko baka sakailing makontak ko si jody na nag pa passport na... walng reply!
" o mam bat hindi kayo tumuloy?" si manong sumunod!
"ay hindi ho manong...may hinihintay lang kami" kabado na.. naninigurong pupunta nga kami sa green na bldg.
"hintayin na lang natin yung misis ko"
"hindi na ho manong"..nyi! sabay pasok sa mcdo.
"anu ba yun sinusundan tayo"
"anu bang sabi ng kaibigan mo? wala pang reply?"
"wala nga e" sabi ko naman" hanap nalang tayo ng pay phone"
nang may mahanap naman... ay magaling! walang sumasagot! pag tingin ko sa orasan...1:15 palang. (alam kong nasa cr pa si jodY) kaya pala walang sumasagot e

(habang hinihintay ko sa phone si jody... may kausap na naman na matanda ang dalawa kong kasama) hindi ko maintindihan ang pinag uusapan nila... sabi pasok lang daw kami ..at punta sa parang basketball court... mabuti pa si lola......

pagtapat namin sa gate na parang hindi...umulan na naman ng sang katerbang katanungan
"mam may form na po kayo? dito po mam"
"kuha muna kayo ng number"
at marami pang ibang nakakataas ng kilay. anong number?

saka kami minuestrahan ng magaling na gwardya na pumasok na at wag silang pansinin.walangya, harapharapan na sa gwardia na may ganoong lokohan...pero parang wala lang..."alam mo naman sa gobyerno, ganyan talaga, hindi mo na maaalis yan"
at duon na nag umpisa ang tamang pag pa process. ung pag aalangan ko dahil sa picture kong mali daw ay dala dala ko hanggang sa huling step. at ng maibigay na sa akin ang Slip para sa huling step (pagbabayad) duon lang ako nakahinga ng maluwag. hayy salamat!

tip sa pag kuha ng passport:

1.maging preparado sa bahay palang, mag download na ng passport form sa internet
http://www.dfa.gov.ph/consular/passportapplicationform.pdf. (NOT FOR SALE ito kaya wag papabola kung sa mismong dfa pa kayo kukuha.) idikit narin ang picture, ang 2 pang extra ay ilagay sa plastic saka i stapled sa form(pastic lang ang dpat kakagatin ng staple wire, wag idamay ang picture)
2.kung walang time, merong booth sa loob ng dfa para sa pad didikit at pag ta thumbmark
3.wag makikinig sa mga tao sa labas. (kahit pa parang may pila)direretso lang ang pasok sa gate at sa loob at hanapin ang basketball court.
3. dun na...sumunod sa mga arrow
4. best time sa pag kuha este pag process? mga 2:30 na, wala ng mahabang pila. (nakatatak na kase sa tao na mas maganda sa umaga palang, mali sila, dahil halos lahat ay ganyang ang iniisip, kaya maraming tao sa umagA.
5. be alert! mas mainan ng maging suplada kesa mukhang nagoyo.
6.mag enjoy. minsan lang to e.
7.merong delivery services na nag hihintay, p180, pwede na rin hindi na mabigat...para nga naman hindi ka na babalik. sayang sa leave!
8. saka nga pala...dapat may kasama kayo sa pag aaply, (na hindi talaga pabobola) hinde chaperon lang, kasama talaga as in sha din mag aaply....kahit pa sabihin nating super alert nga tayo...hindi pa rin maipapaliwanag kung bakit maraming nabibiktima ang mga fixers. baka kase maron silang hipnotismo? what!

bagamat hindi naman talaga kami nabiktima ng fixers -wag paloloko!, walng 21 days processing- 6 working days lang ang pinaka matagal at 500 pesos lang hindi P1700!
cant' wait till next week! mahahawakan ko na ang passport ko!

friendster no more...again

Spoiler warning!!!
ang pangyayaring ito ay naganap pag makalipas ang 3 oras matapos kong ipagyabang na napakasarap mag friendster...

ang saklap naman, parang wala silang puso, hindi ba nila naiintidihan, mahalaga ito! parang cellphone!....

wala na ulit na friendster....pinatikim lang kami ng limang araw.....huhuhuhuhu!
wahhhh! naka block na ulit ang friendster!..kakainis!
o weno kung nasa office ka at wala ka talagang karapatan mag friendster?
trabajo lang dapat mong asikasuhin!

mga friends,,,, dahil sa hindi inaasahang pangyayari, medyo mapuputol ang ating pagpapayabangan sa isa't-isa....

friendster-ing....a great way of reminiscing

hay.....hindi ko alam kung kailan nauso ang friendster, but im proud to say that i have been a member since 2003 at hanggang ngayon e 30+ palang ang friends ko, (ayus! napaka friendly!)
medyo natulog ang account ko for a year at salamat dahil may salitang retrieve.

nagsusulputan na rin ang mga classmate ko nung elementary,na so far e may anim na akong naidagdag....pero ito ang super sa lahat ng super touching moment sa pag fri-friendster ko....
dahil may "who's viewed me", merong hindi kilalang mga nag-si-pag view ng account ko....isa na ruon ang kapatid ni christie lowell.....si wilfredo latuja jr (na last time kong nakita e 11 yrs ago pa at elementary palang din).....na willian dee wardle na ngayon,( all grown up,tisoy looking na, after living in london for a long time now) na sa kung paanong paraan nangyari e hindi ko na inusisa.... nuon kase, elementary days pa sa comembo... hindi ako pinapansin nyan..it's either suplado sha or talagang mahiyain lang...
ayun..idadagdag nia daw ako sa list nia......nagkakwentuhan kase kami through...pag me-messege sa isa't isa- at nakakatawang mas nagkaka padalahan pa kami ng msgs kaysa sa ate nya na siyang friend-slash-tropa ko.....
sha yun

bakit ko sinasabi to?
wala lang, may mai-share lang.
gandang araw po!